Goniurosaurus lichtenfelderi – gekon chiński Lichtenfeldera
Goniurosaurus lichtenfelderi to niewielki, naziemny gekon z rodziny Eublepharidae, występujący w południowych Chinach oraz północnym Wietnamie. Należy do grupy tzw. cave geckos (gekonów jaskiniowych) – gatunków pozbawionych przylg palcowych, prowadzących nocny, skryty tryb życia i silnie związanych z wilgotnymi, chłodnymi mikrośrodowiskami leśnymi i krasowymi. Jest to jeden z najlepiej znanych i najwcześniej opisanych przedstawicieli rodzaju Goniurosaurus.
Ciało jest krępe i masywne, z szeroką, wyraźnie odgraniczoną głową oraz dobrze rozwiniętymi, silnymi kończynami. Skóra pokryta jest drobnymi, gładkimi łuskami, bez kolców i guzków. Ubarwienie dorosłych osobników jest bardzo kontrastowe i zmienne osobniczo: tło ciała ma barwę ciemnobrązową do czarnej, z kilkoma jasnymi, poprzecznymi pasami w odcieniach żółci, kremu lub jasnożółtopomarańczowym, obejmującymi tułów i ogon. W porównaniu do wielu gatunków z Hajnan, pasy bywają szersze i bardziej wyraźnie odgraniczone od ciemnego tła.
Dorosłe osobniki osiągają zazwyczaj 16–20 cm długości całkowitej, co czyni ten gatunek jednym z większych przedstawicieli rodzaju. Ogon jest gruby i mięsisty, pełni funkcję magazynu tłuszczu i może ulec autotomii w sytuacji zagrożenia. Gatunek prowadzi nocny tryb życia; w ciągu dnia przebywa w szczelinach skalnych, pod kamieniami, w rumoszu krasowym oraz pod martwym drewnem. Aktywność przypada głównie na wilgotne, chłodne noce.
Samice G. lichtenfelderi składają zwykle 2 jaja w jednym zniesieniu, kilka razy w roku przy sprzyjających warunkach. Inkubacja trwa około 60–80 dni w temperaturze 22–26 °C. Młode po wykluciu mierzą około 5–6 cm długości i posiadają bardzo wyraźne, kontrastowe ubarwienie pasmowe, które u młodocianych osobników bywa jaśniejsze niż u dorosłych.
Gatunek występuje w południowych Chinach (m.in. prowincje Guangxi i Guangdong) oraz na północy Wietnamu. Zasiedla wilgotne lasy subtropikalne, obszary krasowe, strefy skaliste oraz okolice jaskiń, zazwyczaj na niskich i umiarkowanych wysokościach n.p.m. Preferuje środowiska o stabilnych temperaturach, wysokiej wilgotności i dużej liczbie naturalnych kryjówek. Lokalnie populacje są rozproszone i podatne na presję antropogeniczną.
Terrarium
Wielkość terrarium
Ze względu na naziemny tryb życia kluczowa jest powierzchnia dna oraz liczba kryjówek.
Minimalne terrarium dla dorosłej pary: 60 × 45 × 45 cm
Dla pojedynczego osobnika możliwe jest mniejsze, jednak większa przestrzeń ułatwia utrzymanie stabilnego mikroklimatu.
Podłoże
Najlepsze jest wilgotne, naturalne podłoże imitujące leśne dno i środowiska krasowe:
włókno kokosowe
mieszanka ziemi leśnej i torfu
liście (dąb, buk, magnolia)
miejscami mech sphagnum
Minimalna grubość warstwy: 6–8 cm. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne, lecz nie podmokłe.
Temperatura
Okres całoroczny (brak zimowania)
strefa chłodniejsza: 20–22 °C
strefa cieplejsza: 22–25 °C
punkt wygrzewania: niewskazany lub bardzo łagodny (maks. 28 °C)
noc: 18–20 °C
Gatunek preferuje umiarkowane temperatury i źle toleruje przegrzewanie.
Oświetlenie i UVB
Goniurosaurus hainanensis jest gatunkiem nocnym, jednak delikatne UVB jest zalecane:
UVB 2–6%
fotoperiod: 10–12 godzin
Światło powinno być słabe i rozproszone; unikać intensywnego oświetlenia.
Wilgotność
Gatunek wilgociolubny:
dzień: 70–80%
noc: 85–95%
Zalecane jest regularne, delikatne zraszanie oraz utrzymywanie jednej bardzo wilgotnej kryjówki. Jednocześnie niezbędna jest dobra wentylacja, aby zapobiec zastojowi powietrza.
Wystrój i wyposażenie
liczne kryjówki z kamieni, łupków i kory
struktury skalne imitujące szczeliny krasowe
gruba warstwa liści
płytkie naczynie z wodą
elementy tworzące zacienione, chłodne mikrorefugia
Żywienie
Podawanie wody:
Można umieścić miskę z wodą, codziennie wymienianą, ale gekony rzadko z niej korzystają. Lepszą opcją jest obfite spryskiwanie terrarium, co zapewnia odpowiednią wilgotność i stymuluje naturalne zachowania.
Podstawowe karmówki:
- świerszcze (Gryllidae)
- larwy mącznika
- larwy mola woskowego
Inne odpowiednie owady:
karaczany (np. Dubia, turecki)
mniejsze świerszcze domowe
Czego nie podawać:
nie jedzą papek ani gotowych mieszanek,
najlepiej karmę podawać wielkością dopasowaną do gekona (nie większa niż odległość między oczami).
Gatunek dobrze reaguje na różnorodne, żywe owady, a ich podawanie w umiarkowanej ilości 2–3 razy w tygodniu zapewnia zdrowie i aktywność zwierząt.