Eurydactylodes occidentalis – gekon kameleonowy zachodni
Eurydactylodes occidentalis to niewielki, nadrzewny gekon z rodziny Diplodactylidae, endemiczny dla Nowej Kaledonii. Należy do grupy tzw. gekonów kameleonowych, charakteryzujących się delikatną budową ciała, spokojnym temperamentem oraz zdolnością do subtelnej zmiany intensywności ubarwienia. Gatunek ten jest wyraźnie mniej masywny i znacznie bardziej „miękki” biologicznie niż Correlophus czy Rhacodactylus, a przy tym bardzo stabilny w hodowli.
Ciało E. occidentalis jest smukłe, lekkie i bocznie spłaszczone, z niewielką, zaokrągloną głową i dużymi oczami z pionową źrenicą. Skóra pokryta jest drobnymi, gładkimi łuskami. Ubarwienie obejmuje odcienie zieleni, oliwki, beżu i brązu, często z jaśniejszą stroną brzuszną; intensywność barw zmienia się w zależności od wilgotności, temperatury i poziomu stresu.
Dorosłe osobniki osiągają zwykle 9–11 cm długości całkowitej. Ogon jest długi i cienki; w przypadku autotomii nie regeneruje się. Gatunek prowadzi nocny i zmierzchowy tryb życia, dzień spędzając w gęstej roślinności, na cienkich gałązkach i liściach, zwykle kilka–kilkanaście centymetrów nad podłożem.
Samice składają zazwyczaj 2 jaja w jednym zniesieniu, wielokrotnie w ciągu sezonu rozrodczego. Inkubacja trwa przeciętnie 60–90 dni, w zależności od temperatury. Młode po wykluciu mierzą około 3–4 cm i od początku są samodzielne.
Zasięg występowania
Eurydactylodes occidentalis ma wyraźnie ograniczony, zachodni zasięg na głównej wyspie Nowej Kaledonii – Grande Terre.
Obszar występowania obejmuje:
zachodnią część środkowej Grande Terre,
pas terenu położony:
między Poya (na północy)
a Bourail (na południu),
strefę równoległą do zachodniego wybrzeża wyspy.
Gatunek zasiedla głównie wilgotne zarośla, obrzeża lasów oraz podszyt w formacjach leśnych zachodniej części wyspy. W porównaniu do E. vieillardi jego zasięg jest znacznie węższy, co przekłada się na większą wrażliwość na zmiany środowiskowe i większą wartość populacyjną w kontekście ochrony gatunku.
Terrarium
Wielkość terrarium
Ze względu na spokojny tryb życia kluczowa jest powierzchnia dna oraz gęstość aranżacji, a nie duża wysokość
Minimalne terrarium dla dorosłej pary osobnika: 45 × 45 × 45 cm
Zbyt obszerne, słabo zagęszczone zbiorniki mogą utrudniać zwierzętom poruszanie się i skuteczne żerowanie.
Podłoże
Najlepsze jest lekkie, wilgotne podłoże organiczne:
włókno kokosowe,
torf lub ziemia leśna,
cienka warstwa suchych liści,
miejscami mech sphagnum.
Minimalna grubość warstwy: 5-8 cm. Podłoże powinno utrzymywać wilgoć, ale nie być mokre.
Temperatura
Okres całoroczny (brak zimowania)
strefa chłodniejsza: 22–24°C,
strefa cieplejsza: 24–26°C,
maksymalna temperatura krótkotrwała: 27–28°C,
noc: 18–21°C.
Długotrwałe temperatury powyżej 28–29°C są dla tego gatunku niebezpieczne.
Oświetlenie i UVB
Mimo nocnego trybu życia zaleca się delikatne oświetlenie:
UVB 2–6% (opcjonalne, ale korzystne),
fotoperiod: 10–12 godzin światła.
Oświetlenie powinno być rozproszone, z dużą ilością cienia i gęstej roślinności.
Wilgotność
Gatunek wyraźnie wilgociolubny:
dzień: 60–75%,
noc: 75–90%.
Codzienne, umiarkowane zraszanie (szczególnie wieczorem) jest kluczowe. Należy jednocześnie zapewnić dobrą wentylację, aby zapobiec zastojowi powietrza.
Wystrój i wyposażenie
cienkie, rozgałęzione patyki i gałązki,
gęsta roślinność (żywa lub sztuczna),
pionowe i ukośne elementy do wspinaczki,
kryjówki w górnych partiach terrarium,
niewielkie, płytkie naczynie z wodą (opcjonalne).
Terrarium powinno być mocno zagęszczone, co daje zwierzętom poczucie bezpieczeństwa i sprzyja naturalnym zachowaniom.
Żywienie
Eurydactylodes agricolae jest wszystkożerny, lecz preferuje niewielkie porcje i delikatny pokarm.
Podstawa diety
Podstawą żywienia w hodowli są komercyjne diety typu CGD dla gekonów nowokaledońskich:
zbilansowane pod względem białka, wapnia i witamin,
podawane w formie papki,
wymieniane co 24–48 godzin.
Żywy pokarm (uzupełnienie)
Owady stanowią dodatek:
małe świerszcze,
muszki nieloty,
mikrokaraczany
Owady powinny być bardzo małe, dobrze odkarmione i podawane w umiarkowanej ilości.
Częstotliwość karmienia
Dorosłe osobniki:
CGD: co 2–3 dni,
owady: 1 raz w tygodniu lub rzadziej.
Młode:
CGD: co 1–2 dni,
owady: 1–2 razy w tygodniu w bardzo małych ilościach.