Uroplatus ebenaui

Uroplatus ebenaui – gekon liścioogonowy

Uroplatus ebenaui jest niewielkim gekonem z rodziny Gekkonidae, należącym do grupy tzw. gekonów liścioogonowych. Gatunek ten wykazuje skrajnie zaawansowane przystosowania maskujące, umożliwiające niemal całkowite zlanie się z otoczeniem. Ciało jest silnie spłaszczone grzbietowo-brzusznie, o nieregularnych krawędziach, co w połączeniu z listkowatymi wyrostkami skóry skutecznie rozbija kontur sylwetki.

Ubarwienie jest bardzo zmienne osobniczo i środowiskowo – od odcieni szarości i brązu, przez oliwkowe i zielonkawe tony, aż po barwy przypominające porosty. Skóra pokryta jest drobnymi guzkami i fałdami, nadającymi jej fakturę martwej kory lub gnijącego liścia. Głowa szeroka, trójkątna, z dużymi oczami pozbawionymi powiek i pionową źrenicą.

Dorosłe osobniki osiągają 45–55 mm długości ciała (SVL), a całkowita długość wraz z ogonem wynosi zwykle 8–10 cm. Ogon jest krótki, silnie spłaszczony, o kształcie suchego liścia; w sytuacji zagrożenia może zostać odrzucony, jednak regeneruje się w formie uproszczonej.

Gatunek prowadzi wybitnie nocny tryb życia. Dzień spędza nieruchomo, przyciśnięty do pni, gałęzi lub liści, polegając niemal wyłącznie na kamuflażu. Aktywność nocna obejmuje polowanie na drobne bezkręgowce oraz krótkie migracje po strukturach pionowych. Jest to gatunek spokojny, o niskim poziomie agresji, silnie terytorialny w stosunku do osobników tej samej płci.

Dojrzałość rozrodczą Uroplatus ebenaui osiąga zazwyczaj w wieku 10–14 miesięcy. Samica składa zwykle 2 jaja, które umieszczane są w ściółce, pod korą lub w zagłębieniach podłoża. Zniesienia mogą być powtarzane co 4–6 tygodni w sezonie. Inkubacja w temperaturze 22–26°C trwa 60–90 dni. Młode po wykluciu mierzą ok. 3 cm i od pierwszych dni wykazują pełne zachowania maskujące.