Oedura monilis – gekon aksamitny monilis

Oedura monilis jest średniej wielkości, nadrzewno-skalnym gekonem z rodziny Diplodactylidae, należącym do grupy australijskich gekonów aksamitnych. Gatunek ten wyróżnia się kontrastowym, często „łańcuszkowym” wzorem na ciele (stąd nazwa monilis – naszyjnik), który dobrze maskuje go na tle skał i kory.

Ciało jest smukłe, lekko spłaszczone, z dobrze rozwiniętymi przylgami umożliwiającymi sprawne poruszanie się po pionowych powierzchniach. Skóra ma charakterystyczną, delikatną, aksamitną fakturę. Ubarwienie obejmuje odcienie szarości, brązu i beżu z wyraźnym, kontrastowym wzorem plam i pasów.

Dorosłe osobniki osiągają 8–10 cm długości ciała (SVL), a całkowita długość wynosi zwykle 15–20 cm. Ogon jest umiarkowanie długi, może być odrzucany i regeneruje się w formie uproszczonej.

Gatunek prowadzi nocny tryb życia. Dzień spędza w szczelinach skalnych, pod korą lub w innych ukrytych miejscach. Aktywność nocna obejmuje wspinaczkę oraz polowanie na drobne bezkręgowce. Jest to gatunek stosunkowo spokojny, ale wrażliwy na częste manipulacje.

 

Dojrzałość rozrodczą Oedura monilis osiąga zwykle w wieku około 12–18 miesięcy. Samica składa 2 jaja w jednym zniesieniu, często w ukrytych, wilgotniejszych miejscach. Inkubacja w temperaturze 26–29°C trwa około 60–80 dni.

Gatunek występuje w północnej Australii, głównie w regionach Terytorium Północnego.

Zasiedla przede wszystkim obszary skaliste, suche lasy i zadrzewienia sawannowe. Często spotykany jest w szczelinach skał i na pionowych powierzchniach, gdzie znajduje schronienie i miejsca żerowania.

 

Gatunek nie jest uznawany za zagrożony, jednak – jak inne australijskie gady – podlega ograniczeniom eksportowym i w hodowlach występuje wyłącznie z rozmnożeń w niewoli.

monilis-1-1024x683 Oedura monilis

Terrarium

Wielkość terrarium

Ze względu na naziemny tryb życia kluczowa jest powierzchnia dna, a nie wysokość zbiornika.

        • Minimalne terrarium dla dorosłej pary: 40 × 40 × 60 cm

Podłoże 

          • Najlepsze jest suche, naturalne podłoże:
            – piasek pustynny,
            – mieszanka piasku z gliną,
            – miejscami żwir drobny.

          • Minimalna grubość warstwy: 6 – 8 cm, umożliwiająca zakopywaniu jaj dla samicy

          • Wskazane są miejsca z lekko ubitym podłożem, imitujące naturalne kryjówki

          • Najlepiej zapewnić im dodatkowo wilgotną kryjówkę 

Temperatura

Okres letni (aktywny)

          • Dzień:
            – strefa chłodniejsza: 22–28°C
            – strefa ciepła: 30–32°C

          • Noc: 18–22°C

Okres zimowy (zimowanie)

Okres zimowy (spowolnienie sezonowe)

          • Temperatura: 16–20°C

Skrócony fotoperiod
Ograniczenie intensywności ogrzewania
Zwiększenie wilgotności w terrarium

Sezonowe obniżenie temperatury sprzyja prawidłowej kondycji i rozrodowiu.

Oświetlenie i UVB

Choć gatunek jest nocny, UVB jest zalecane

          • Lampa UVB 2-6% – zamontowana tak, aby gekon miał możliwość wyboru ekspozycji

          • Fotoperiod:
            – lato: 12–14 godzin światła
            – zima: 6-8 godzin lub całkowity brak

Wilgotność

        • Gatunek pustynny, wymagający niskiej wilgotności

        • Dzień: 40-50%

        • Noc: krótkotrwałe wzrosty do 45–60%

        • Okresowe, bardzo delikatne zraszanie jednego fragmentu terrarium (np. kryjówki)

Zawsze należy zapewnić doskonałą wentylację.

Wystrój i wyposażenie

        • Kryjówki: tuby korkowe, korzenie, kawałki martwego drewna

        • Niskie krzewy lub ich imitacje

        • Struktury umożliwiające schronienie i termoregulację

Żywienie

Podawanie wody:

Można umieścić miskę z wodą, codziennie wymienianą, ale gekony rzadko z niej korzystają. Lepszą opcją jest delikatne spryskiwanie terrarium 1–2 razy w tygodniu, co zapewnia odpowiednią wilgotność i stymuluje naturalne zachowania.

Podstawowe karmówki:

          • świerszcze (Gryllidae)
          • mała szarańcza
          • larwy mola woskowego

Inne odpowiednie owady:

          • karaczany (np. Dubia, turecki)

          • mniejsze świerszcze domowe

          • larwy mącznika 

Czego nie podawać:

          • nie jedzą papek ani gotowych mieszanek,

          • unikać ciężkostrawnych larw mącznika dla młodych,

          • najlepiej karmę podawać wielkością dopasowaną do gekona (nie większa niż odległość między oczami).

Gatunek dobrze reaguje na różnorodne, żywe owady, a ich podawanie w umiarkowanej ilości 2–3 razy w tygodniu zapewnia zdrowie i aktywność zwierząt.

Film:

Tags: