Teratoscincus roborowskii – Gekon Roborowskiego
Teratoscincus roborowskii jest średniej wielkości gekonem z rodziny Phyllodactylidae, silnie przystosowanym do życia w suchych środowiskach pustynnych. Ciało jest masywne, z wyraźnie spłaszczonym grzbietem i dużą, trójkątną głową. Skóra pokryta jest dużymi, silnie karbowanymi, dachówkowato ułożonymi łuskami, które nadają zwierzęciu charakterystyczny, „opancerzony” wygląd. Ubarwienie zwykle piaskowe lub żółtawoszare, z ciemniejszymi plamami i poprzecznymi pasami, co zapewnia doskonały kamuflaż w środowisku pustynnym.
Dorosłe osobniki osiągają 70–85 mm długości ciała (SVL), a całkowita długość wraz z ogonem wynosi zwykle 14–16,5 cm. Ogon jest krótki, gruby i pokryty dużymi łuskami; może być odrzucany w sytuacji zagrożenia.
Gatunek ten prowadzi głównie nocny tryb życia. Dzień spędza ukryty pod martwym drewnem, kamieniami lub w szczelinach podłoża, gdzie znajduje schronienie, miejsca żerowania oraz warunki do termoregulacji. Ogon jest krótki i gruby, pokryty dużymi łuskami; w razie zagrożenia może zostać odrzucony.
Teratoscincus roborowskii osiąga dojrzałość rozrodczą najwcześniej w wieku 1,5–2 lat. Samica składa 1–2 jaja co ok. 4 tygodnie, do 3–4 zniesień w sezonie. Inkubacja w temp. 25–30°C trwa 70–100 dni przy niskiej wilgotności. Młode po wykluciu mają ok. 4 cm i karmione są drobnymi owadami.
Teratoscincus roborowskii jest endemitem północno-zachodnich Chin. Jego naturalny zasięg ogranicza się do Depresji Turupeńskiej w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur (Xinjiang).
Gatunek zasiedla obszary od około 100 m p.p.m. do 470 m n.p.m., przy skrajnie suchym klimacie charakteryzującym się bardzo niskimi opadami rocznymi i wysokim parowaniem.
Ze względu na wąski zasięg występowania oraz silne powiązanie z konkretnym typem siedliska, gatunek ten jest uznawany za wrażliwy na zmiany środowiskowe.
Terrarium
Wielkość terrarium
Ze względu na naziemny tryb życia kluczowa jest powierzchnia dna, a nie wysokość zbiornika.
-
-
-
-
Minimalne terrarium dla dorosłej pary: 60 × 40 × 40 cm
-
-
-
Podłoże
-
-
-
-
Najlepsze jest naturalne, piaszczyste podłoże:
– drobny piasek pustynny
– ewentualnie mieszanka piasku z niewielkim dodatkiem gliny -
Minimalna grubość warstwy: 5–8 cm, umożliwiająca kopanie nor
-
Wskazane są miejsca z lekko ubitym podłożem, imitujące naturalne kryjówki
-
-
-
Temperatura
Okres letni (aktywny)
-
-
-
-
-
Dzień:
– strefa chłodniejsza: 24–26°C
– strefa ciepła: 30–34°C
– punkt wygrzewania: 38–41°C -
Noc: 18–22°C
-
-
-
-
Okres zimowy (zimowanie)
-
-
-
-
-
Temperatura: 10–18°C
-
Brak punktów grzewczych
-
Oświetlenie ograniczone lub całkowicie wyłączone
-
-
-
-
Zimowanie jest zalecane, zwłaszcza przy planach rozrodu.
Oświetlenie i UVB
Choć gatunek jest nocny, UVB jest zalecane
-
-
-
-
- Lampa UVB 10-12% – zamontowana tak, aby gekon miał możliwość wyboru ekspozycji
-
Fotoperiod:
– lato: 12–14 godzin światła
– zima: 6-8 godzin lub całkowity brak
-
-
-
Wilgotność
-
-
-
-
Gatunek pustynny, wymagający niskiej wilgotności
-
Dzień: 25-35%
-
Noc: krótkotrwałe wzrosty do 40–45%
-
Okresowe, bardzo delikatne zraszanie jednego fragmentu terrarium (np. kryjówki)
-
-
-
Zawsze należy zapewnić doskonałą wentylację.
Wystrój i wyposażenie
-
-
-
-
Kryjówki: kamienie, korzenie, kawałki martwego drewna
-
Niskie krzewy lub ich imitacje
-
Struktury umożliwiające schronienie i termoregulację
-
-
-
Żywienie
Podawanie wody:
Można umieścić miskę z wodą, codziennie wymienianą, ale gekony rzadko z niej korzystają. Lepszą opcją jest delikatne spryskiwanie terrarium 1–2 razy w tygodniu, co zapewnia odpowiednią wilgotność i stymuluje naturalne zachowania.
Podstawowe karmówki:
- świerszcze (Gryllidae)
- mała szarańcza
- larwy mola woskowego
Inne odpowiednie owady:
karaczany (np. Dubia, turecki)
mniejsze świerszcze domowe
larwy mącznika
Czego nie podawać:
nie jedzą papek ani gotowych mieszanek,
unikać ciężkostrawnych larw mącznika dla młodych,
najlepiej karmę podawać wielkością dopasowaną do gekona (nie większa niż odległość między oczami).
Gatunek dobrze reaguje na różnorodne, żywe owady, a ich podawanie w umiarkowanej ilości 2–3 razy w tygodniu zapewnia zdrowie i aktywność zwierząt.

